Krakowskie prospektywne badania przebiegu, prognozy i wyników leczenia schizofrenii.

W serii Monografie Psychiatryczne (tom 10) ukazała się książka Dr Andrzeja Cechnickiego "Schizofrenia - proces wielowymiarowy."

Dr Andrzej Cechnicki jest kierownikiem Pracowni Psychiatrii Środowiskowej w Katedrze Psychiatrii CM UJ w Krakowie.

Wydawcą jest Instytut Psychiatrii i Neurologii (Warszawa 2011).

Praca Andrzeja Cechnickiego "Schizofrenia - otwarty, wielowymiarowy proces. Krakowskie prospektywne badania przebiegu, prognozy i wyników leczenia schizofrenii" jest zwieńczeniem 20 letniego programu prospektywnych badań autora.

Udowodnił w niej, że nawet przy zastosowaniu wąskich kryteriów kwalifikacji wstępnej przebieg psychoz schizofrenicznych nie jest jednoznacznie niekorzystny - czym podważył traktowany obecnie jako paradygmatyczny model zaburzenia przedstawiony przez Emila Kraepelina.

Wykazał ponadto, że ocena przebiegu choroby zależy nie tylko od zastosowanych narzędzi pomiaru, ale także od sposobów ich interpretowania.

Udowodnił, że u osób leczonych z powodu źle rokującej schizofrenii, nawet po wieloletnim przebiegu występuje zdrowienie, a wczesny udział w psychospołecznym programie leczenia ma wpływ na korzystniejsze wyniki po latach chorowania.

Są to bez wątpienia znaczące, udokumentowane odkrycia, które powinny wpłynąć na rozumienie zaburzeń z grupy schizofrenii i na standardy postępowania terapeutycznego.

We wstępie czytamy : " [...] Całe pokolenia psychiatrów XX wieku były pod przemożnym wpływem tradycyjnego ujęcia koncepcji schizofrenii wiążacej charakterystyczna symptomatykę (diagnozę) z niekorzystnym "przebiegiem" i zasadniczo złym "stanem końcowym choroby". [...] Tradycję tę zawdzięczamy Kraepelinowi, skadinąd wybitnemu klinicyście, według którego schizofrenia wiązała się zawsze ze złym rokowaniem, gdyż rokowanie miało dla Kraepelina większe znaczenie niż sama psychopatologia. Wyleczenia, które jak sam stwierdzał, były wykluczone jako zła dioagnoza.[...] W dalszej części wstępu:  " Wielki badacz schizofrenii Luc Ciompi pisał o jej przebiegu "Przebieg schizofrenii obserwowany w czasie nie jest z góry przesądzonym przez los, nieodwracalnym procesem chorobowym tylko otwartym procesem życiowym doświadczanym przez szczególnie podatne na zranienie osoby, pod wpływem różnorodnych czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych występujących za każdym razem w indywidualnej kombinacji". Można powiedzieć, że refleksja nad przebiegiem schizofrenii w historii psychiatrii rozciąga się od Emila Kraepelina, przez Manfreda Bleulera do Luca Ciompiego" (Dr Andrzej Cechnicki)